Τρίτη, 13 Αυγούστου 2013

Αυτή η μανία μου να αγαπώ κάτι που πια δεν υπάρχει

Πρωινοί καφέδες και Δεληβοριάς,
βόλτες ως το χάραμα στην πόλη,
αγγίγματα τυχαία και λέξεις ψιθυριστές,
ανάσες κοφτές και καυτές,
η θάλασσα,ο ήλιος,τα κύματα,σε βλέπω παντού,
σχέδια κρυμμένα από το φως της ημέρας,
προσπάθεια να αφαιρέσω τη νύχτα από τα μάτια μου,
έρωτες και φιλίες που μυρίζουν ανασφάλεια -κάνε κάτι να το αλλάξεις
πεταμένα συναισθήματα και τσιγάρα εδώ κι εκεί
τάσεις φυγής επιτακτικές και αποπνικτικές.






κι ύστερα θα 'ρθεις πάλι για λίγο,
αλλά δεν υπόσχομαι πως θα 'μαι όπως με άφησες.


2 σχόλια:

  1. μου μυριζει κανονικο καλοκαιρι,
    εαν ελειπαν ολα αυτα, θα επρεπε να ανησυχεις, πως κατι δεν παει καλα.
    καλως με βρηκες στο μπλογκ σου.
    σε φιλω.
    xxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι,ναι το ξέρω
      και πρέπει να μάθω να μην είμαι αχάριστη και να εκτιμώ.
      φιλί*

      Διαγραφή