Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

τα χρόνια σου, με τα καλοκαίρια να τα μετρας ~

Καλοκαίρι, ντάλα ήλιος, θάλασσα.
Θα κάθομαι στην αμμουδιά και θα 'χω ένα κότσο στα μάλλια.
Πλάι μου, εσύ. Να ερωτεύομαι το χάος της υπάρξεώς σου.
Να μπερδεύονται οι γλώσσες μας και τα χέρια σου να εξερευνούν το κορμί μου.
Θέλω να κλάψω από ευτυχία, να μάθουν όλοι πόσο ερωτευμένη είμαι.


Πες μου. Μπορείς να σκεφτείς πιο ευτυχισμένη στιγμή από αυτήν;
Εγώ σίγουρα όχι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου