Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Την θάλασσα ουδείς τη νίκησε


Καλοκαίρι ήταν και τότε. Όταν κολυμπούσα στο βυθό και νόμιζα πως ανέπνεα. Όταν με βύθιζες στον πάτο και νόμιζα πως το έκανες για παιχνίδι. Καλοκαίρι και τώρα που μετρώ τ' αστέρια. Ψάχνω να βρω το πιο φωτεινό να σε παρομοιάσω. Κι ύστερα θυμώνω που έχει περάσει τόσος καιρός και τριγυρνώ στην ίδια θάλασσα. Κολυμπώ στα ίδια νερά και βουτώ αυτή τη φορά μόνη στον πάτο της θάλασσας ψάχνοντάς σε κι ελπίζοντας να μη σε βρω ποτέ. Και θυμάμαι. Να μπορούσε κάπως μαγικά να αφαιρεθεί αυτή μου η ικανότητα. Τα φιλιά εκείνα που μου προσέφεραν μια στιγμιαία ευφορία που ευθύς αμέσως έγινε βαθιά θλίψη.

Κι ύστερα σταμάτησα να κολυμπώ και να βουτώ στο βυθό, όχι γιατί κουράστηκα αλλά γιατί έπρεπε. Κι αυτόν που με περίμενε στην ακτή, τον άφησα να δει τις πληγές του σώματός μου, να σκαλίσει λίγο την ψυχή μου και να βγάλει ό,τι σάπιο διαθέτει. Και δόθηκα ξανά, στ' αλήθεια. Κι άφησα τον εαυτό μου ελεύθερο να ενθουσιαστεί και να νιώσει πάλι πεταλούδες στο στομάχι. Του χρωστούσα του εαυτού μου λίγη ηδονή και πρόσκαιρη ευτυχία.
Έσπασα το κοντέρ της καρδιάς μου, το σύνθλιψα με τα ίδια μου τα χέρια. Αυτός ή εκείνος; Τα έκαψα όλα πανηγυρικά, στάχτη και μπούρμπερι. Εκείνο το βράδυ βγήκα απ' τον τάφο που είχα μπει ζωντανή κι αποφάσισα να την δω αλλιώς. Αλλιώς με όλους εκτός από έναν. Βλέπεις, δεν γίνεται να προδώσεις την θάλασσα, αυτή έχει μια δύναμη που σε νικά πάντα. Αυτή και τα καλοκαίρια.

Κι έτσι το τέλος μιας ιστορίας, έγινε αρχή.

3 σχόλια:

  1. καθε τελος μια αρχη λοιπον! :)
    καλημερααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. παντα έτσι γίνεται. :) πολύ όμορφο το κειμενο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ..ποτέ και κανείς . είναι αυτή η γοήτεια της, που δεν μπορείς να της κρατήσεις για πολύ καιρό μούτρα .
    Εκεί που λες για τις πλήγές , που άφησες να τις δει και τις σκαλίσει για να αφήσει ότι το πιο όμορφο ,η οποία είχες θάψει ..:) θυμήθηκα ένα πράγμα που έλεγε στο βιβλίο που διάβαζα αυτήν την εποχή .. ~ Οι πληγές πρπ να ανθίσουν για να χαθούν .. να τις αφήσεις ανοιχτές , να μην βιαστείς να τις κλείσεις με επιδέσμους , να ανασάνουν , να έρθουν σε επαφή με την θάλασσα ,με την αλμύρα , και έπειτα οταν πια θα τις έχεις συνειδητοποιήσει θα κάνουν τον κύκλο τους θα κλείσουν και θα χαθούν .~
    ( νμζ δλδ οτι το λέω κάλα :Ρ =^.^= , αν ξεχνάω κάτι θα γυρίσω να το προσθέσω !!)

    άλλαξες και χρώμα στο μπλόγκ ωραίο
    Καλό απόγευμα ^^ :) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή